Član 104.

(1) Organ može neposredno da odluči o upravnoj stvari:

1. 1) ako je činjenično stanje utvrđeno na osnovu činjenica i dokaza koje je stranka iznela u zahtevu ili na osnovu opštepoznatih činjenica ili činjenica koje su poznate organu;
2. 2) ako činjenično stanje može da se utvrdi na osnovu podataka iz službenih evidencija, a stranka ne mora da se izjasni radi zaštite njenih prava i pravnih interesa;
3. 3) ako se donosi usmeno rešenje, a činjenice na kojima se ono zasniva su učinjene verovatnim (član 116. st. (5) i (6) ovog zakona);
4. 4) ako je to posebnim zakonom određeno.

(2) U postupku neposrednog odlučivanja od stranke se ne uzima izjava i ne vodi ispitni postupak.